Sebastian Pötinger

(BDVI)
German Association of Publicly Appointed Surveyors

Zawód publicznie mianowanego mierniczego.

Część 1
Tłumaczenie wyciągu z książki:
„Der Öffentlich bestellte Vermessungsingenieur Stellung und Funktion im Rechtssystem” vom Lisa Keddo, Wißner Verlag, Augsburg 2008
(„Publicznie mianowany mierniczy. Pozycja i funkcja w systemie prawnym”, Lisa Keddo, wydawnictwo Wißner, Augsburg 2008)

Rozdział 1 Publicznie mianowany mierniczy (ÖbVI) - na pierwszy rzut oka

1. Zakres działania
   Publicznie mianowany mierniczy (ÖbVI) jest organem publicznej służby geodezyjnej i przedstawicielem publicznego urzędu wykonującym urzędowe zadania. Obecny status zawodowy publicznie mianowanego mierniczego wynika z przeniesienia zadań geodezyjnej władzy publicznej (mianowanie) na osoby prywatne. ÖbVI zajmuje się pomiarem nieruchomości, uwierzytelnianiem wniosków o łączenie lub podział gruntów, uwierzytelnianiem stanu faktycznego, stwierdzonego na podstawie geodezyjno-technicznych badań guntu. Dodatkowo zajmuje się on zadaniami przydzielonymi mu zgodnie z ustawą i rozporządzeniami z mocą ustawy.
   W praktyce wykonuje on różnorodny zakres świadczeń w stosunku do różnych osób, firm i urzędów. ÖbVI pracuje zarówno na rzecz właścicieli nieruchomości, inwestorów budowlanych, architektów/planistów, jak również na rzecz urzędów/gmin, firm budowlanych oraz zakładów zaopatrzeniowych i zakładów oczyszczenia i przetwarzania odpadów.
   Realizacja wniosków właścicieli nieruchomości gruntowych przebiega na podstawie „zlecenia geodezyjnego”. To z niego wynika konieczność dokonania przez ÖbVI pomiarów, które w poszczególnch przypadkach są potrzebne właścicielowi nieruchomości i/lub zależnie od zapotrzebowania muszą być przedłożone urzędowi geodezyjnemu. Publicznie mianowany mierniczy wykonuje więc pomiary podziałowe potrzebne do utworzenia nowych granic gruntów lub przy sprządzaniu planów podziałowych, np. jako załącznika do umowy notarialnej.
   Poza powyższymi zadaniami ÖbVI wykonuje pomiary granic niezbędne do ustalenia i odtworzenia zgodnych z prawem i geometrycznie poprawnych granic parceli - na podstawie urzędowych ewidencji gruntów i budynków (Katasternachweis) i ich podziałów (miejscowe oznaczenie poprzez znaki graniczne).
   Publicznie mianowany mierniczy dokonuje pomiarów nie tylko z zakresu przepisów prawa na nieruchomościach gruntowych, ale również ustawy budowlanej i prawa zagospodarowania przestrzennego oraz pomiaru budynków. Ponadto ÖbVI sporządza regularnie dokumenty potrzebne przy ustaleniu służebności gruntowej (§§ 1018 i następne kodeksu cywilnego) lub plany potrzebne do nabycia gruntu. W ramach zadań geodezyjnej służby publicznej uwierzytelnia wnioski o połączenie gruntów oraz poświadcza urzędowo stan faktyczny stwierdzony w trakcie ustaleń geodezyjno-technicznych dot. gruntu. Regularnie powierzane jest mu również sporządzanie ekspertyz dot. granic, wyceny nieruchomości lub/i pomiaru powierzchni mieszkalnych.
   ÖbVI wykonuje również różnorodne czynności dla inwestorów. Doradza inwestorom w sprawach dot. prawa na nieruchomości gruntowej i prawa budowlanego lub sporządza - stosownie z zarządzeniem budowlanym (planem rozmieszczenia do wniosku budowlanego) urzędowe plany rozmieszczenia, co wymaga ścisłej współpracy z architektami lub/i planistami obiektów. Przed rozpoczęciem budowy określone elementy są przenoszone przez ÖbVI na teren i oznakowane. Dotyczy to wytyczania planowanych obiektów budowlanych (wytyczanie ogólne i szczegółowe). Zgodnie z ustawą budowlaną kraju związkowego ÖbVI kontroluje położenie i wysokość zgodną z zamierzeniem budowlanym.
   ÖbVI wykonuje również czynności dla architektów lub/i planistów, gdy np. przejmuje doradztwo w projekcie, sporządza plany położenia i wysokości lub profile poziome i pionowe. Dodatkowo sporządza on również dokumenty potrzebne przy planowaniu zagospodarowania przestrzennego, wykonuje pomiary budynków (wewnątrz i na zewnątrz) i ustala objętość pomieszczeń brutto.
   ÖbVI działa również ma rzecz wielu urzędów. Dla gmin wykonuje pomiary projektów (szkiców) dot. działań budowlanych i geokodowanie analogowych lub cyfrowych dokumentów zasobów. Uregulowane w kodeksie budowlanym procedury dotyczące scalania terenów budowlanych i regulację granic wykonywane są zasadniczo przez ÖbVI. Sporządza on również podstawy planów do planów zabudowy, plany wykorzystania powierzchni i koncepcje zabudowania miejskiego. Kolejnym polem działalności jest sporządznie i dbałość o geograficzne systemy informacyjne (urzędowy system geoinformacyjny GIS). Wspierając gminy bierze udział w sporządzaniu umów służebności gruntowej.
   Dla urzędów ewidencji gruntów i budynków oraz urzędów geodezyjnych ÖbVI przejmuje prace nad sporządzeniem zautomatyzowanych map nieruchomości (ALK). W krajach związkowych dawnego RFN wykonuje pomiary mające na celu „podział niepodzielonych powierzchni dziedzińców” zgodnie z ustawą o podziale gruntów (Bodensonderungsgesetz). Dla urzędu zarządzania budową dróg sporządza projekty pomiarów dot. zamierzeń budowlanych oraz plany nabycia gruntów. Bierze on również udział w trasowaniu i wytyczaniu. Do urzędowego zakresu czynności ÖbVI należą również pomiary przyłączeń ulic i sporządzanie dokumentacji potrzebnej do otrzymania zezwoleń w sprawie służebności gruntowej. Dotatkowo ÖbVI pracuje dla urzędów ds. restrukturyzacji gruntów, gdy dotyczy to rolniczych gruntów rolnych i opracowywania procedur zgodnie z ustawą o gospodarowaniu gruntami rolnymi (nawożenie, pestycydy) lub ustawią aktualizującą stan prawny parceli.
   Dla firm budowlanych ÖbVI przejmuje takie czynności jak doradztwo przy projektach i wytyczanie gruntów oraz prowadzi towarzyszące budowie pomiary. Regularnie jest mu zlecane sporządzanie planów zasobów i obliczanie objętości mas ziemnych.
   ÖbVI wykonuje również czynności dla zakładów zaopatrzeniowych oraz zakładów oczyszczenia i przetwarzania odpadów. Należą do nich trasowania i wytyczenia, sporządzanie dokumentów zasobów zgodnie z DIN (Niemieckim Instytutem Norm) lub wewnętrznozakładowymi zaleceniami, jak również sporządzanie cyfrowych (geokodowanie) dokumentów na podstawie analogowych i cyfrowych dokumentów lub/i sporządzanie dokumatów niezbędnych do uzyskania zgody na służebność gruntową oraz sporządzanie i opieka nad systemem geoinformacyjnym.
2. Charakterystyka
   Czynności przeznaczone tylko dla ÖbVI czyli tzw. czynności geodezyjne służby publicznej odróżniają publicznie mianowanego mierniczego od czysto prywatnie działającego inżyniera-geodety. Oprócz wyższych czynności ÖbVI może również tak jak inżynier geodeta wykonywać prace we wszystkich innych obszarach geodezji. Dotyczy to prywatnej geodezji, do której należą geodezja inżynieryjna, geoinformacja i wycena nieruchomości. Specyficzne zadania ÖbVI służą z jednej strony zabezpieczeniu interesów państwa przy planowaniu krajowym z drugiej zaś ochronie zagwarantowanego obywatelom art. 14 konstytucji prawa do własności. Szczególne znaczenie jego czynności dla ogółu wynika z istotnych funkcji podstawowych publicznej służby geodezji dla gospodarczego, technologicznego i infrastrukturalnego rozwoju Niemiec. Wynika z tego również szczególne znaczenie czynności ÖbVI również dla pojedynczego obywatela. Orzecznictwo scharakteryzowało znaczenie zadań służby geodezyjnej w następujący sposób:
   Zadania publicznie mianowanego mierniczego mają duże znaczenie dla akceptowanego porządku społecznego między obywatelami a dzięki temu porządku w społeczności. Nie tylko do prywatno-ekonomicznych decyzji, lecz również do różnorodnych form państwowego planowania niezbędny jest niezawodny materiał zawierający liczby i mapy. Jeżeli państwo nie ponosi samodzielnie odpowiedzialności za pomocą swoich urzędów za jego niezawodność, lecz dopuszcza przeniesienie tego zadania na publicznie mianowanych mierniczych, pozostaje ono odpowiedzialne za zgodne z prawem wypełnianie wskazanych zadań.
   W związku ze uwierzytelnianiem dokumentów i wydawaniem aktów administracyjnych działalność ÖbVI posiada nie tylko cechy inżynieryjno-technicznych świadczeń, lecz wiąże się z wykorzystywaniem norm prawa administracyjnego i cywilnego. Aby ÖbVI mógł wypełniać to łączące w sobie świadczenia geodezyjne i prawo zadanie, musi zostać mianowany przez urząd nadzoru. Mianowanie jest uzależnione od spełnienia fachowych i osobistych warunków dopuszczających do wykonywnia zawodu. Z tego też względu w stosunku do wykształcenia ÖbVI stawiane są bardzo wysokie specjalistyczne wymogi, tak aby z punktu widzenia państwa zapewnić, iż ÖbVI posiada wiedzę z prawa geodezyjnego i oznaczania granic parceli, zna wymogi specjalistyczne geodezyjnej ewidencji gruntów i budynków (kataster), posiada wiedzę na temat sporządzania wyników pomiarów, wytyczania granic gruntów oraz ustalania stanu istniejących ewidencji, a ponadto zna niezbędne techniki i potrafi właściwie zastosować odpowiednie przepisy prawne.
   Kompetencje ustawodawcze regulujące kwestie służby geodezyjnej posiadają kraje związkowe, co stało się przyczyną bardzo zróżnicowanego rozwoju prawa zawodowego ÖbVI. Obecnie profil zawodowy charakteryzuje się, w związku z brakiem jednolitego niemieckiego rozwiązania, różnorodnym i zdywersyfikowanym stanem prawnym, co utrudnia stworzenie wspólnego „modelu podstawowego”. Jednocześnie możliwe jest wypracowanie wspólnych struktur.
3. Regulacja
   15 krajów związkowych, w których funkcjonuje zawód ÖbVI - Bawaria to jedyny kraj związkowy, który nie wprowadził instytucji ÖbVI- przeniosło zadania władzy publicznej na ÖbVI i zabezpieczyło odpowiedzialność za ich wykonanie, regulując sytuację prawną, zadania, mianowanie, wykonywanie zawodu i obowiązków zawodowych przez ÖbVI w ustawach krajowych i rozporządzeniach wykonawczych. Mając na uwadze techniczny i społeczny rozwój w dziedzinie geodezji (jak np. rozwój systemów informacyjnych administracji geodezyjnej oraz ewidencji gruntów i budynków w kierunku geodezyjnych systemów informacyjnych) warunki ramowe są regularnie dostosowywane i rozwijane.
   Konsekwencją intensywnej regulacji działalności ÖbVI, wynikającej ze ścisłego powiązania z państwem jest to, iż ÖbVI zmuszony jest godzić się na wiele ograniczeń zawodowych. Prowadzą one do ograniczenia zapewnionych konstytucyjnie podstawowych gwarancji. Obowiązki wynikające z wykonywania zawodu w publicznej służbie geodezyjnej są szczegółowo wymienione w ustawach krajowych. Dotyczy to zobowiązania do zdefiniowanego przez państwo wykonywania zawodu poprzez materialne normy prawne. Obok ustawowego zakotwiczenia tych warunków, państwo jest w praktyce odpowiedzalne za ich wdrożenie. Nadzór nad przestrzeganiem państwowych wytycznych w zakresie zadań publicznych (tzw. zakres przeniesienia władzy publicznej na osoby prawatne (Beleihung)) sprawuje urząd nadzoru. Urząd nadzoru ma prawo do podejmowania wszelkich właściwych i koniecznych kroków mających na celu prawne i zgodne z celem wykonywanie zawodu przez osoby podlegające jego nadzorowi - w razie pilnej potrzeby również na drodze egzekucji prawnej. Tylko w zakresie niepublicznych świadczeń geodezyjnych ÖbVI podlega tak jak inni wykonujący wolny zawód inżynierowie nadzorowi izb zawodowych.

Rozdzial 6 Przegląd zadań ÖbVI

1. Model podstawowy obowiązjący w całym kraju
   Prawo krajowe umożliwia zasadniczo ÖbVI działalność we wszystkich obszarach geodezji. W momencie wykonywania przez ÖbVI powierzonych mu zadań geodezyjnej służby publicznej działa on publiczno-prawnie. Wszystkie inne czynności poza zakresem mianowania należy przyporządkować prawu prywatnemu: ÖbVI działa w swojej funkcji jako inżynier-geodeta wykonujący wolny zawód.
   Wielowarstwowość zakresu działań ÖbVI można scharakteryzować na podstawie modelu podstawowego - biorąc pod uwagę cechy szczególne, specyficzne dla danego kraju związkowego, w następujący sposób: do czynności publicznej służby geodezyjnej należą między innymi: pomiary nieruchomości (pomiary podziałów, granic, budynków, przyłączeń ulic, itd.) i geodezyjne pomiary podstawowe (pomiary gruntu) jak również uwierzytelnianie stanów faktycznych, stwierdzonych przez ÖbVI na podstawie geodezyjno-technicznych badań gruntu. Ponadto wykonuje on czynności w różnych obszarach ogólnego prawa na nieruchomości gruntowej i prawa budowlanego. Obok czynności związanych z publiczną służbą geodezyjną ÖbVI może działać poza zakresem przeniesienia władzy publicznej na osoby prawatne (Beleihung) we wszystkich obszarach geodezji (prywatno-prawne czynności geodezyjne). Należy do nich między innymi geodezja inżynieryjna zajmująca się planowaniem i opieką nad przyszłymi zamierzeniami budowlanymi, poczynając od sporządzania dokumentacji projektów, wytyczania planów w rejonie, nadzór nad budowlą, aż do dokumentacji zasobów.
4. „Podwójny status” jako osoby prywatnej, na którą przeniesiono zadania władzy publicznej, pełniącą wolny zawód.
   Zawód ÖbVI charakteryzuje się w związku z przepisami krajowymi dwutorowością: w zakresie czynności publiczno-prawnych jest on „osobą, której przekazano funkcje administracji państwowej”, w zakresie prywatno-prawnym „osobą wykonującą wolny zawód”. W związku z powyższym należy on mimo zawodowo-prawnego wskazania „wolny zawód” w szczególny sposób do grupy zawodowej związanej z państwem.

I. Rozpięcie pomiędzy publicznym urzędem a wolnym zawodem

II. Pojęcie „związanego państwowo zawodu”

Część 2
Ustawa zmieniająca prawo zawodowe publicznie mianowanych mierniczych
w kraju związkowym Brandenburgii
z dnia 18 października 2000 r.

Rozdział 1
Przepisy ogólne

1. Publicznie mianowany mierniczy jest organem publicznej służby geodezyjnej i wyko-nuje wolny zawód,
2. Mianowanie uprawnia do:
   1. wykonywania pomiarów nieruchomości i geodezyjnych pomiarów podstawowych zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o prawie geodezyjnym i nieruchomościach oraz przeprowadzania rozgraniczeń i oznaczania granic,
   2. sporządzania dokumentów urzędowych (uwierzytelnianie) ze stanów faktycznych, stwierdzonych na podstawie geodezyjno-technicznych badań oraz
   3. używania tytułu zawodowego „publicznie mianowany mierniczy” (w przypadku kobiet „publicznie mianowana miernicza”) w trakcie wykonywania wszelkich czynności we wszystkich obszarach służby geodezyjnej, przy czym osoba będąca „publicznie mianowanym mierniczym” nie może dodatkowo używać tytułów wskazujących na pracę w służbie publicznej lub wcześniejszą działalność zawodową.
   Wykonując czynności urzędowe zgodnie z pkt 1 i 2 należy używać tytułu wskazanego w pkt 3.
3. Obok czynności wymienionych w ust. 2 pkt 1 i 2 publicznie mianowani mierniczy mogą wykonywać inne zadania, o ile nie mają one negatywnego wpływu na wykonywanie zadań wymienionych w ust. 2 pkt 1 i 2. Czynności te nie podlegają, za wyjątkiem § 9 ust. 1 zdanie 2, niniejszej ustawie.

Rozdział 2
Mianowanie i odmowa

§ 2 Warunki mianowania

1. Mianowania dokonuje urząd nadzoru na wniosek. Mianowanie następuje gdy ubiegający się:
   1. 1. posiada zdolność do zdobycia kwalifikacji urzędnika mierniczo-technicznej wyższej służby administracyjnej lub
      2. posiada dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku geodezji lub innym uznawanym za równorzędny kierunku studiów i może wykazać przed komisją egzaminacyjną urzędu nadzoru, że posiada wystarczającą wiedzę pozwalającą na realizację zadań wymienionych w § 1 (egzamin kwalifikujący do mianowania),
   2. 1. w przypadku pkt 1a conajmniej rok po zdobyciu kwalifikacji urzędniczej,
      2. w przypadku pkt 1b conajmniej sześć (6) lat przed egzaminem kwalifikującym do mianowania, w tym trzy (3) lata w kraju związkowym Brandenburgia wykonywał czynności zgodnie z §1 oraz uczestniczył głównie i z powodzeniem w przygotowaniu, realizacji i ocenie lokalnych pomiarów nieruchomości, co miało miejsce nie wcześniej niż rok przed złożeniem wniosku o mianowanie.
   3. posiada osobiste predysponujące do wykonywania zawodu
   4. może spełnić zobowiązania wnikające z § 5 ust.2 i § 9 ust.3.
Co najmniej połowa czasu praktyk wskazanych w pkt. 2 musi odbyć się w biurze publicznie mianowanego mierniczego kraju związkowego Brandenburgii.
2. Zatrudnienie zgodnie z ust. 1 pkt 2 musi być potwierdzone przez odpowiedni podmiot lub porównywalną instytucję zgodnie z §1 ust. 1 do 3 ustawy o prawie geodezyjnym i nieruchomościach. Dokument potwierdzający należy wystawić, gdy ubiegający się o mianowanie w czasie wskazanym w ust.1 pkt 2 wykonywał powierzone mu czynności spełniając przeciętne wymagania. W przypadku gdy wskazane w ust. 1, pkt 2 zatrudnienie nie miało miejsca zaraz po uzyskaniu kwalifikacji urzędnika geodezyjnej służby administracyjnej lub gdy owe zatrudnienie czy też egzamin kwalifikujący do mianowania odbyły się ponad rok przed złożeniem wniosku o mianowanie urząd nadzoru może uzależnić udzielenie mianowania od zdania egzaminu ustnego będącego częścią egzaminu na publicznie mianowanego mierniczego zgodnie z ust.1 pkt1b.
3. Egzamin kwalifikujący do mianowania ma zgodnie z ust. 1 pkt 1b za zadanie stwierdzenie czy ubiegający się o mianowanie nabył podczas praktyk zgodnie z ust. 1, pkt 2b wystarczających umiejętności i dlatego może zgodnie z posiadaną wiedzą, praktycznymi umiejętnościami i reprezentowaną osobowością wykonywać swój zawód będąc organem publicznej służby geodezyjnej. Egzamin obejmuje następujące zagadnienia:
   1. Ogólne podstawy prawa i administracji,
   2. Ekonomia i zadania kierownicze,
   3. Kataster nieruchomości,
   4. Restrukturyzacja przestrzenna wsi,
   5. Planowanie przestrzeni, prawo budowlane, ochrony środowiska, prawo połączeń komunikacyjnych i wyceny wartości,
   6. Miernictwo lokalne i kartografia,
   7. Prawo zawodowe.
4. Członek rządu kraju związkowego odpowiedziany za służbę geodezyjną i kataster ustala poprzez wydanie rozporządzenia z mocą ustawy:
   1. organizację, zadania i odpowiedzialność organów egzaminacyjnych;
   2. kwalifikacje, powoływanie i kadencję członków komisji egzaminacyjnej
   3. termin zgłoszenia do egzaminu łącznie ze szczegółowymi warunkami dopuszczenia do egzaminu, a w szczególności potwierdzenie stosownymi dokumentami działalności zgodnie z ust. 1, pkt 2b i odmowę mianowania, gdy i tak długo, jak toczy się inne postępowanie sprawdzajace, mające na celu mianowanie na publicznie mianowanego mierniczego oraz utratę praw do uzyskania zezwolenia na uczestnictwo w egzaminie;
   4. zakres egzaminu, sposób przeprowadzenia egzaminu, w szczególności rodzaj zadań i czas przeznaczony na ich wykonanie w trakcie egzaminu ustnego i pisemnego, ocenę wykonania zadań egzaminacyjnych, wydawanie świadectw, rezygnację ze zdawania egzaminów, powtarzanie egzaminów i skutki naruszenia regulaminu egzaminu;
   5. szczególne zasady dla niepełnosprawnych uczestników egzaminu

§ 3 Przyczyny odmowy

Mianowana nie może zostać osoba, która
1. wskutek decyzji Niemieckiego Trybunału Konstytucyjnego utraciła prawo podstawowe lub która w sposób podlegający karze działa na szkodę wolnościowych, demokratycznych zasad podstawowych;
2. nie posiada zdolności do pełnienia funkcji publicznych lub piastowania stanowisk urzędniczych, została ubezwłasnowolniona lub skazana w trybie zwyczajnym postępowania karnego na karę, wskutek której urzędnik traci prawa przysługujące urzędnikom państwowym;
3. w postępowaniu dyscyplinarnym została wydalona na bazie prawomocnego wyroku ze stosunku służbowego urzędnika lub wskutek wypowiedzenia umowy o pracę z ważnego powodu, który doprowadziłby również do wydalenia ze stanowiska służbowego urzędnika, do wypowiedzenia stosunku pracy lub której odebrano prawo do pełnienia funkcji publicznych;
4. przekroczyła 60 rok życia;
5. wykonuje pracę, nie dającę się pogodzić z wypełnianiem zadań wynikających z § 1 ust. 2;
6. w innym kraju została mianowana na publicznie mianowanego mierniczego;
7. jest urzednikiem (urzędniczką), za wyjątkiem gdy pełni tę funkcję jako urzędnik (urzędniczka) honorowa;
8. odmawia złożenia przysięgi (§ 4 ust. 1) lub innego w tym miejscu dopuszczonego ślubowania (§ 4 ust. 2);
9. utraciła majątek lub wskutek decyzji sądu ma ograniczone prawa do dysponowania swoim majątkiem lub odmawia złożenia pisemnego oświadczenia potwierdzającego uregulowaną sytuację majątkową.

§ 4 Zaprzysiężenie

1. Osoba mianowana musi przed uzyskaniem mianowania złożyć następującą przysięgę: „Przysięgam przestrzegać zgodności z konstytucją i wykonywać obowiązki publicznie mianowanego mierniczego sumiennie i bezstronnie”
   W przypadku kobiet przysięga zawiera słowa „publicznie mianowanej mierniczej”
2. Przysięga może zawierać odniesienie religijne. Jeżeli osoba ubiegająca się o mianowanie nie chce z powodów religijnych lub sumienia składać przysięgi może zamiast słów „przysięgam” użyć słów „ślubuję” lub innej formuły zastępującej przysięgę.

Rozdział 3
Organizacja i wykonywanie zawodu

§ 5 Siedziba

1. Publicznie mianowany mierniczy może wykonywać swój zawód tylko z miejsca swojej siedziby. Siedziba ta musi znajdować się na terenie kraju związkowego Brandenburgii. Nie może on zakładać lub prowadzić przedstawicielstw.
2. Publicznie mianowany mierniczy musi otworzyć w miejscu swojej siedziby biuro i wyposażyć go w sposób umożliwiający mu zgodne z przepisami wykonywanie zawodu. Przeniesienie biura i zmianę adresu należy bezzwłocznie zgłosić urzędowi nadzoru.
3. Publicznie mianowany mierniczy musi w trakcie wykonywania czynności urzędowych korzystać z pieczęci kraju związkowego jako pieczęci służbowej.

§ 6 Współpraca

1. Publicznie mianowani mierniczy kraju związkowego Brandenburgii mogą po uzyskaniu zezwolenia urzędu nadzoru współpracować ze sobą przy wykonywaniu zadań wymienionych w § 1ust. 2 na podstawie pisemnej umowy. § 5 pozostaje bez zmian. Współpraca może mieć miejsce również z członkami innych pokrewnych wolnych zawodów.
2. Do wniosku o udzielenie zezwolenia należy dołączyć umowę o współpracę. Zmiany umowy należy niezwłocznie zgłosić urzędowi nadzoru. Zezwolenia udziela się w przypadku, gdy zapewnione jest wypełnianie obowiązków publicznie mianowanego mierniczego i
   1. zakresy odpowiedzialności współpracujących partnerów wobec wnioskodawcy pozostają rozdzielone;
   2. nazwa współpracy obejmuje wszystkich partnerów umowy współpracy;
   3. zapewniona jest odpowiedzialność cywilna zgodnie z § 9 ust. 3

§ 7 Zastępstwo

1. W przypadku, gdy publicznie mianowany mierniczy jest nieobecny dłużej niż dwa tygodnie lub nie może z innej przyczyny pełnić swojej funkcji, musi zapewnić zastępstwo.
2. Publicznie mianowany mierniczy może przekazać zastępstwo innemu publicznie mianowanemu mierniczemu lub innej osobie spełniającej warunki do uzyskania mianowania zgodnie z §2 ust. 1 pkt1 i 3 na okres nie dłuższy niż trzy (3) miesiące. Sprawujący zastępstwo musi zapewnić wykonanie wszystkich zobowiązań wynikających z §5 ust. 2 oraz §9 ust.3. Zastępstwo należy w odpowiednim terminie zgłosić urzędowi nadzoru. W przypadku nieobecności wynoszącej ponad trzy (3) miesiące do urzędu nadzoru należy złożyć wniosek o wyznaczenie zastępstwa. Zastępujący musi spełniać warunki osobiste wynikające ze zdania 1i 2. Zastępstwo nie powinno trwać dłużej niż rok.
3. Publicznie mianowany mierniczy może tylko z ważnych powodów odmówić objęcia zastępstwa. Sprawę odmowy rozpatruje urząd nadzoru. Ustanowione zastępstwo może zostać odwołane.
4. Osobę sprawującą zastępstwo obowiązuje odpowiednio regulamin zawodowy, nawet w przypadku, gdy nie jest ona publicznie mianowanym mierniczym.

§ 8 Powierzenie

1. W przypadku rezygnacji publicznie mianowanego mierniczego z wykonywania zawodu urząd nadzoru zobowiązany jest do powierzenia innemu publicznie mianowanemu mierniczemu lub osobie spełniającej warunki mianowania zgodnie z §2 ust. 1 pkt 1 i 3 zamknięcia spraw rozpoczętych przez rezygnującego. §9 ust.3 i § 7 ust. 4 stosuje się odpowiednio.
2. Powierzenie obowiązków należy ograniczyć w czasie. Może ono w każdej chwili zostać odwołane.
3. Publicznie mianowany mierniczy może tylko z ważnych powodów odmówić wskazanego w ust. 1 przejęcia powierzonych obowiązków. Sprawę odmowy rozpatruje urząd nadzoru.
4. Wnioski skierowane do rezygnującego publicznie mianowanego mierniczego należy zrealizować w najbliższym możliwym terminie. Osobie, która otrzymała zlecenie zgodnie z ust. 1 przysługuje za jego wykonanie wynagrodzenie po odliczeniu zobowiązań, jeżeli takowe wynikły z powierzenia. Odliczeniu podlegają wcześniejsze świadczenia przekazane rezygnującemu publicznie mianowanemu mierniczemu.

Rozdział 4
Prawa i obowiązki

§ 9 Ogólne obowiązki zawodowe

1. Publicznie mianowany mierniczy powinien wykonywać swój zawód obiektywnie, niezależnie, sumiennie, samodzielnie, na własną odpowiedzialność i fachowo. Powinien powstrzymać się od wszelkiego rodzaju działania i wszelkich czynności, niezgodnych z zawodem i renomą zawodu. Reklama własnej osoby lub osób trzecich jest w przypadku publicznie mianowanego mierniczego dopuszczalna, jeżeli ma za zadanie poinformowanie niezdefinionanego kręgu osób o formie, treści i zakresie czynności zawodowych, a nie jest ukierunkowana na złożenie konkretnego wniosku.
2. Publicznie mianowany mierniczy jest zobowiązany do zachowania tajemnicy powierzonych mu informacji lub informacji, w których posiadaniu znalazł się w związku z wykonywanym zawodem, chyba że zostanie zwolniony z obowiązku dochowania tajemnicy. Również pracujące dla niego osoby należy w takim samym stopniu zobowiązać do dochowania tajemnicy. Obowiązek zachowania tajemnicy jest w dalszym ciągu aktualny, gdy odebrano mu mianowanie, zrezygnował z niego, lub gdy mianowanie wygasło.
3. Publicznie mianowany mierniczy jest zobowiązany do zawarcia odpowiedniego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zgodnie z wykonywanymi przez niego czynnościami, zakresem działalności i rodzajem przeważającej liczby zleceń. Suma ubezpieczenia powinna wynosić conajmniej 500. 000 DM na jedno zdarzenie (szkodę). Zawarcie ubezpieczenia musi być potwierdzone polisą. Państwo nie przejmuje odpowiedzialności cywilnej w miejsce publicznie mianowanego mierniczego.

§ 10 Obowiązki wobec wnioskodawcy

1. Publicznie mianowany mierniczy nie może zgodnie z §1 ust.2 odmówić bez podania merytorycznej przyczyny wykonania czynności urzędowych. Jeżeli dany wniosek nie może być przyjęty z powodu ograniczenia wynikajacego z ust. 4 lub innych ogólnych przyczyn związanych ze stronniczością lub z innych powodów nie może zostać zrealizowany w odpowiednim czasie, publicznie mianowany mierniczy jest zobowiązany do bezzwłocznego poinformowania o tym na piśmie wnioskodawcy wraz z podaniem tych przyczyn.
2. Publicznie mianowany mierniczy jest zobowiązany do wykonywania czynności urzędowych zgodnie z §1 ust.2 w sposób ekonomiczny, staranny i sumienny przy uwzględnieniu wydanych w celu ich realizacji przepisów prawnych i administracyjnych odpowiednio do zaistniałej sytuacji i celu.
3. W przypadku gdy pomiarowotechniczne czynności służące udokumentowaniu stanu faktycznego nie muszą być wykonane przez samego publicznie mianowanego mierniczego i o ile możliwe jest sprawowanie skutecznego nadzoru i wydawanie poleceń, publicznie mianowany mierniczy może korzystać z pomocy odpowiedniej, fachowo wykształconej specjalistycznej kadry. W celu wykonania regionalnych pomiarów koniecznych do przygotowania czynności urzędowych zgodnie z §1 ust. 2 publicznie mianowany mierniczy może zaangażować tylko taką specjalistyczną kadrę, która posiada odpowiednie wykształcenie geodezyjnotechniczne.
4. Publicznie mianowany mierniczy jest zobowiązany do odrzucenia wniosku, gdy jego opracowanie naruszyłyby jego obowiązki zawodowe.

§ 11 Obowiązki wobec publicznej służby geodezyjnej

1. Publicznie mianowany mierniczy jest zobowiązany do przedłożenia oryginałów lub odpisów dokumentów pomiarowych oraz innych wyników urzędom ds. ewidencji gruntów i budynków zgodnie z przepisami administracyjnymi niezwłocznie po ich wykonaniu. Publicznie mianowany mierniczy jest zobowiązany do bezzwłocznego usunięcia reklamacji zgłoszonych przez właściwe urzędy. Publicznie mianowany mierniczy jest zobowiązany do usunięcia błędów popełnionych w trakcie miejscowych pomiarów i dokumentacji pomiarowej oraz w innych wynikach na własny koszt. Dotyczy to również przypadku, gdy wyniki pomiarów zostały przekazane do dalszego opracowania lub wykorzystania.
2. Publicznie mianowany mierniczy musi wykonywać prace w taki sposób, by mogły być one wykorzystane również przez krajową służbę geodezyjną i ewidencję nieruchomości i gruntów. Pomiary powinny być spójne z urzędowymi układami odniesienia. § 2, ust.1 i 2 ustawy o prawie geodezyjnym i nieruchomościach stosuje się odpowiednio.

Rozdział 5
Nadzór
§ 12 Urząd nadzoru

1. Nadzór nad publicznie mianowanymi mierniczymi sprawuje Krajowy Urząd Geodezyjny (urząd nadzoru). Urząd nadzoru ma prawo do podejmowania wszelkich właściwych i koniecznych działań mających na celu zapewnienie zgodnego z prawem i celowego wykonywania zawodu przez osoby podlegające jego kontroli. Dozwolone jest zastosowanie wobec publicznie mianowanego mierniczego postępowania egzekucyjnego.
2. Publicznie mianowany mierniczy jest zobowiązany do udzielania urządowi nadzoru o każdym czasie obszernych i fachowych informacji na temat wykonywanego zawodu oraz udostępnienia pełnomocnikowi urzędu nadzoru dostępu do siedziby i wglądu w akta w godzinach urządowania biura, po uprzednim zgłoszeniu takiego zamiaru przez pełnomocnika.

§ 13 Kary za naruszenie obowiązków

1. Urząd nadzoru może w przypadku naruszenia obowiązków zawodowych przez publicznie mianowanego mierniczego po wcześniejszym jego wysłuchaniu skierować do niego na piśmie decyzję zawierającą upomnienie czy naganę lub nałożyć na niego karę pieniężną w wysokości 50 000 DM. Jeżeli nałożenie kary było związane z działaniami wynikającymi z żądzy zysku możliwe jest nałożenie najwyższej kary pieniężnej podwyższonej o gospodarcze zyski uzyskane w wyniku tego dzialania.
   Niezmienna pozostaje możliwość udzielania instrukcji dotyczącej zgodnego z przepisami wykonywania zawodu.
2. Naruszanie obowiązków nie może być karane po upływie pięciu (5) lat. Okres ten zaczyna biec od dnia naruszenia obowiązków.

§ 14 Odebranie mianowania

1. Urząd nadzoru musi odebrać mianowanie w przypadku, gdy
   1. udzielono go pod przymusem, w wyniku podstępnego wprowadzenia w błąd lub łapówki,
   2. nie został spełniony jeden z warunków wskazanych w § 2 ust. 1 pkt 1,
   3. w momencie mianowania nie były znane informacje prowadzące do odmowy mianowania zgodnie z § 3 pkt1 do 3,
   4. wystąpiły okoliczności wymienione w § 3 pkt 5 do 7,
   5. publicznie mianowany mierniczy dopuścił się rażącego naruszenia obowiązków zawodowych,
   6. publicznie mianowany mierniczy nie możne przedłożyć dowodów zgodnie z § 9 ust 3.
2. Urząd nadzoru może odebrać mianowanie, gdy
   1. w momencie mianowania nie były znane przyczyny prowadzące do odmowy mianowania zgodnie z §3 pkt 5 do 7,
   2. publicznie mianowany mierniczy wielokrotnie naruszył obowiązki zawodowe,
   3. wystąpią wskazane w §3, pkt 9 okoliczności lub warunki ekonomiczne lub sposób prowadzenia działalności gospodarczej przez publicznie mianowanego mierniczego zagraża interesom wnioskodawcy,
   4. publicznie mianowany mierniczy nie spełnia już warunków dotyczących jego osobistej przydatności zgodnie z §2 ust.1 pkt 3.
3. Jeżeli publicznie mianowany mierniczy jest uzasadnienie podejrzany o działania naruszające jego obowiązki zawodowe prowadzące do odebrania mianowania, urząd nadzoru może zakazać tymczasowo wykonywania zawodu do momentu ostatecznej decyzji. Zastosowanie ma odpowiednio §7.

§ 15 Rezygnacja z mianowania

1. Jeżeli publicznie mianowany mierniczy chce zrezygnować ze swojego mianowania musi poinformować o tym urząd nadzoru na piśmie. Publicznie mianowany mierniczy jest zobowiązany zatroszczyć się realizację wszystkich wniosków złożonych do momentu rezygnacji. Nie może przyjmować nowych zleceń.
2. Rezygnacja ma skutki prawne w momencie potwierdzenia przez urząd nadzoru, iż wszystkie zawisłe wnioski zostały zrealizowane. Odpowiedzialność za prawidłowe i pełne załatwienie wniosków pozostaje bez zmian.
3. Urząd nadzoru może wyrazić zgodę na używanie przez publicznie mianowanego mierniczego tytułu „emerytowany publicznie mianowany mierniczy”, gdy zrezygnował on z pełnienia tej funkcji w związku ze swoim wiekiem, stanem zdrowia lub osiągnięciem granicy wieku.

§ 16 Wygaśnęcie mianowania

Mianowanie wygasa w przypadku
1. śmierci,
2. wystąpienia okoliczności wymienionych w §3 pkt 1 lub 2 lub w związku z
3. ukończeniem 70-tego roku życia.

§ 17 Wykroczenia

1. Wykroczenie popełnia ten, kto używa tytułu zgodnie z §1 ust.2 pkt 3
   1. bez posiadania mianowania (§2)
   2. mimo odebrania (§14) lub wygaśnięcia (§16) mianowania
   3. mimo rezygnacji z mianowania i zakazu posługiwania się tytułem publicznie mianowanego mierniczego (§15)
2. Wykroczenie może być karane karą pieniężną w wysokości do 10. 000 DM
3. Karanie wykroczeń leży w gestii urzędu nadzoru.