Celem powyższej pracy jest przedstawienie możliwości wykorzystania narzędzi geoinformatycznych do badań z zakresu przekształceń krajobrazu na przestrzeni wielolecia. Dzięki zdolnościom przeliczeniowym narzędzi do przetwarzania informacji możliwe jest efektywne manipulowanie danymi zorientowanymi w trójwymiarowej przestrzeni z uwzględnieniem czwartego elementu, jakim jest czas. Przykładem takiego wykorzystania GIS-u jest analiza zmian krajobrazu w aspekcie zarówno ilościowym jak i jakościowym na przestrzeni 50 lat przeprowadzona dla jednej z Wysp Fryzyjskich - Wyspy Terschelling.
Podstawowym celem projektu była identyfikacja i analiza przestrzenna stopnia zmian powierzchni poszczególnych typów krajobrazu. Stworzono klasyfikację krajobrazu odpowiednio dobraną do cech charakterystycznych badanego obszaru, którą oparto na dwóch podstawowych znanych z literatury, opracowanych przez T. Gackiego i J. Szukalskiego klasyfikacjach. Pierwsza to klasyfikacja krajobrazu rozpatrywanego w aspekcie morfologicznym jakimi są jego jakościowa, a jednocześnie i fizjonomiczna zmienność w przestrzeni. Jednostki przestrzenne krajobrazu w takiej klasyfikacji charakteryzują się swoistą morfologią, specyficzną dla siebie strukturą oraz sposobem funkcjonowania. Druga natomiast to klasyfikacja krajobrazu rozpatrywanego w aspekcie fizjonomicznym, która skierowana jest na rozpoznanie i wyodrębnienie jednostek przestrzennych o względnej jednorodności fizjonomicznej.
Wykorzystując odpowiednio przygotowaną klasyfikację, bazując na trzech seriach zdjęć lotniczych i używając podstawowych możliwości oprogramowania ArcView stworzono mapy krajobrazowe dla trzech różnych roczników. Korzystając z funkcji obliczeniowych przygotowano również zbiorczą tabelę przedstawiającą powierzchnię poszczególnych typów krajobrazu Wyspy Terschelling dla każdego z roczników. Tabela ta pozwoliła na określenie ilościowych zmian każdego ze sklasyfikowanych typów krajobrazu. W ten sposób otrzymana została szacunkowa informacja na temat stopnia przekształceń na badanym obszarze.
Wyniki pierwszej części analizy potwierdziły wysoki stopień zmian w krajobrazie Wyspy Terschelling. Przeprowadzono więc kolejny etap, czyli identyfikację obszarów o największym stopniu przekształcenia. Możliwa ona była dzięki wykorzystaniu metody obliczania procentowego udziału zmian poszczególnych typów krajobrazu. Za pomocą dodatkowych aplikacji takich jak Edit Tools stworzono siatkę zbudowaną z pól podstawowych o wymiarach 100x100 m, a następnie przeprowadzono obliczenia procentowego udziału poszczególnych klas krajobrazu w każdym pojedynczym polu elementarnym. Proces powtórzono otrzymując wyniki dla wszystkich trzech badanych roczników. Porównując wyniki odpowiadających sobie pól podstawowych możliwe było otrzymanie wartości procentowej zachodzących w nich zmian. Wyróżniono pięć podstawowych klas charakteryzujących stopień przekształceń, zaczynając od klasy, która świadczyła o prawie całkowitym braku zmian do klasy reprezentującej czasem nawet stuprocentową zmianę. Na tej podstawie wykonano mapy wynikowe przedstawiające stopień oraz przestrzenne rozmieszczenie zmian krajobrazu. W ten sposób wykorzystując podstawowe pytania SQL stosowane w bazach danych GIS określono lokalizację obszarów o największych przekształceniach. Korzystając również z dostępnych analiz przestrzennych możliwe było określenie w jakim typie krajobrazu zmian było najwięcej oraz w którym z typów miały one największe natężenie.
Dzięki uzyskanym wynikom możliwe było przedstawienie pierwszych wniosków na temat kierunku zachodzących na wyspie zmian zarówno naturalnych oraz negatywnego i pozytywnego wpływu człowieka na krajobraz. Przeprowadzone analizy stanowią punkt wyjścia do dyskusji na temat poprawności używanych na wyspie metod rekonstrukcji krajobrazu seminaturalnego.
Opracowanie metody analizy zmian krajobrazu w czasie z użyciem siatki pól elementarnych może stanowić dobry początek w rozwoju kompleksowej metody porównawczej dla dowolnych obszarów charakteryzujących się różnorodnymi cechami zarówno wynikającymi ze zmian naturalnych jak również z pozytywnej i negatywnej ingerencji człowieka.